[X] Zamknij Stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu końcowym. Więcej szczegółów na podstronie dotyczącej polityki cookies
Nowe urządzenie do badania świateł WSZYSTKICH TYPÓW LED KSENON HALOGEN 602-D

Dla projektantów i architektów przygotowaliśmy specjalną bibliotekę plików DWG z maszynami i urządzeniami warsztatowymi ale także z różnymi modelami aut wraz z promieniem skrętu i torem jazdy.

Wszystkie pliki zawierają konkretne urządzenia warsztatowe i można je bezpłatnie wykorzystywać w niezmienionej formie, także do celów komercyjnych.

 

Pobierz bezpłatnie pliki DWG:

Projektowanie warsztatu

Właśnie wymaganiami producentów kierują się architekci przystępujący do pracy nad projektami autoryzowanych serwisów samochodowych. Z jednej strony starają się tym zaleceniom jak najlepiej sprostać, z drugiej pragną stworzyć obiekt atrakcyjny pod względem wizualnym. Taki, który przyciągnie wzrok potencjalnych klientów. Często jednak skupiając się na wyglądzie reprezentacyjnej, salonowej części, zapominają jak ważnym elementem jest serwis, zapewniający obsługę samochodów. Oczywiście obie części takiego budynku (salon i serwis) wzajemnie się uzupełniają, nie można jednak zapomnieć, że to ta druga w trudniejszych sprzedażowo okresach przynosi większy dochód.

Poniższy tekst zwraca uwagę na istotne elementy, które trzeba wziąć pod uwagę projektując serwis samochodowy - niekoniecznie autoryzowany.

 

Nie tylko architektura

Wiele autoryzowanych stacji obsługi pojazdów, średnich i mniejszych serwisów samochodowych to świetne projekty architektoniczne z nietuzinkowymi bryłami, pięknymi elewacjami i niepowtarzalnym oświetleniem, ale często też z nieprzemyślanymi halami naprawczymi i pomieszczeniami technicznymi. Niestety nietrudno o przykłady, że pomieszczenia te stanowią dzieło przypadku i projektanci „wciskają” je w miejsce pozostałe po rozplanowaniu salonu i biura. Są albo za małe albo za duże w stosunku do potrzebnej liczby stanowisk pracy, a ich kształt to najczęściej wynik zbiegu okoliczności. Umiejscowienie bramy wjazdowej nie pozwala na łatwe ustawianie samochodów na stanowiskach. Brakuje również powierzchni, które można wykorzystać jako magazyn, serwis do obsługi kół, zespołownię do napraw silników czy skrzyń biegów, nie ma odpowiedniej ilości przyłączy elektrycznych lub pneumatycznych. Jednym słowem w projektach tych ważna jest architektura, spełniają one przepisy prawa, uzyskują pozwolenie na budowę, a potem na użytkowanie, ale jednocześnie są projektami nieergonomicznymi, ze źle rozplanowanym serwisem. Dlatego warto w tym miejscu zająć się szerzej tym problemem.

 

Przed projektowaniem

Bardzo ważny i potrzebny jest kontakt inwestora i projektanta z technologiem zajmującym się na co dzień wyposażaniem obiektów zaplecza motoryzacji na etapie projektu wstępnego. Wspólna dyskusja pozwala uniknąć wielu błędów. Technolog posiada wiedzę na temat nowoczesnych urządzeń instalowanych w serwisach i może wnieść wiele ciekawych uwag, które pozwolą efektywne wykorzystać powierzchnię serwisu, zapewnić komfortową pracę mechaników oraz zminimalizować koszty związane z wybudowaniem i późniejszym utrzymaniem obiektu.

Projektowanie hali serwisowej powinniśmy rozpocząć od:

- określenia typów obsługiwanych pojazdów,
-
określenia liczby stanowisk naprawczych,  
-
określenia liczby stanowisk diagnostycznych.

 

Typy pojazdów

Różnice w budowie między samochodami osobowymi, dostawczymi, ciężarowymi i autobusami wymagają zastosowania odmiennych urządzeń warsztatowych. Podnośniki do samochodów osobowych mają inną budowę niż podnośniki do autobusów. Urządzenia do montażu opon samochodów ciężarowych to nie to samo co urządzenia do obsługi kół samochodów dostawczych. Różnice występują również w wielu innych urządzeniach serwisowych. Podnośniki, linie diagnostyczne i inne urządzenia warsztatowe wymagają wykonania specjalnych fundamentów montażowych. Niesie to za sobą konieczność dostosowania konstrukcji posadzki, odpływów wody, przeprowadzenia przepustów na przewody zasilające i sterujące.

 



Popełniane przez projektantów błędy wynikają często z nieznajomości oferty firm branży wyposażenia warsztatów samochodowych.


Projektantom i architektom, którzy w swojej pracy zawodowej muszą nadążać za nowoczesnymi trendami architektonicznymi i śledzić rynki innowacyjnych materiałów budowlanych najzwyczajniej brakuje czasu, aby obserwować i analizować branżę urządzeń wyposażenia warsztatów samochodowych. Tylko konkretne wskazanie rodzajów obsługiwanych pojazdów pozwoli dobrać odpowiednie wyposażenie do projektowanego serwisu.


Stanowiska naprawcze i diagnostyczne

Na początkowym etapie opracowywania koncepcji serwisu należy ustalić liczbę stanowisk naprawczych oraz stanowisk diagnostycznych. Na stanowiskach naprawczych mechanicy będą mogli dokonywać różnych napraw samochodów m.in. wymiany olejów, naprawy układów hamulcowych, zawieszenia i wielu innych. Wyposażone zaś w zupełnie inne urządzenia stanowiska diagnostyczne pozwalają na diagnozowanie układu jezdnego, hamulców i zawieszenia pojazdów. Stanowiska diagnostyczne często składają się z linii diagnostycznej, specjalistycznego podnośnika diagnostycznego oraz urządzenia do kontroli i regulacji geometrii kół samochodu. Założona wcześniej liczba miejsc pracy określi wymiary hali serwisowej a znając wymagania poszczególnych typów podnośników odnośnie powierzchni możemy optymalnie zaprojektować i wykorzystać powierzchnię takiego pomieszczenia. Po ustaleniu tych wytycznych można przystąpić do opracowania koncepcji serwisu.


Podnośniki – jaki wybrać?

Sprawą podstawową jest dobór podnośników warsztatowych. Na przykładzie podnośników naprawczych dwukolumnowych i podposadzkowych do podnoszenia samochodów osobowych i dostawczych zobrazować można korzyści jakie dają konstrukcje oferowane na rynku. Podnośniki dwukolumnowe to rozwiązanie starsze a jednak wciąż powszechnie stosowane w serwisach samochodowych przede wszystkim ze względu na przystępną cenę tych urządzeń. Szerokość stanowiska z tego typu podnośnikiem to min. 4,0 m. Wjazd tam nastręcza wielu problemów. Należy również zachować szczególną ostrożność przy otwieraniu drzwi samochodu, aby ich nie uszkodzić. Ze względu na ergonomię i przepisy BHP kolumny muszą znajdować się w odpowiedniej odległości od siebie. Te parametry znacznie zwiększają wymiary całej hali serwisowej, a co za tym idzie podnoszą koszty budowy i późniejszej eksploatacji obiektu. Warto zatem odpowiedzieć sobie na pytanie czy oszczędność przy zakupie urządzenia rzeczywiście się opłaca, biorąc pod uwagę dużą ilość wymaganego miejsca (ok. 20 m2). O wiele mniej powierzchni zabierają podnośniki podposadzkowe (ok. 15 m2) zwane też dwustemplowymi.

 

 

Są montowane w specjalnie zabetonowanych, wodoszczelnych kasetach metalowych lub plastikowych. Cały mechanizm wraz z układem hydraulicznym mieści się w posadzce, a na powierzchni znajdują się tyko elementy nośne. Cicha praca napędu hydraulicznego zapewnia komfortową pracę mechaników, natomiast brak stojących kolumn pozwala na swobodne rozmieszczanie tych urządzeń w serwisie. Dla podnośników podposadzkowych możemy przyjąć minimalną szerokość stanowiska pracy tylko 3,0 m. Najeżdżanie samochodami na stanowisko z podnośnikami podposadzkowymi jest łatwe i nie powoduje zagrożeń związanych z możliwością uszkodzenia pojazdu. Istotne różnice O opisanych wyżej różnicach między podnośnikami warto pamiętać projektując zarówno małe warsztaty czy serwisy, jak i większe obiekty z dużą liczbą stanowisk. Posłużmy się obrazowym przykładem: inwestor oczekuje od projektanta propozycji rozmieszczenia 12 stanowisk serwisowych (bez stanowiska diagnostycznego). Można rozwiązać to na dwa sposoby. Poniższy rysunek pokazuje schemat hali serwisowej z wykorzystaniem tradycyjnych podnośników dwukolumnowych (po lewej), oraz halę, w której zamontowano podnośniki podposadzkowe (po prawej). Porównanie czytelnie pokazuje dysproporcje. Dla takiej samej liczby stanowisk pracy, przy zachowaniu możliwości wygodnego wjeżdżania i wyjeżdżania ze stanowiska dla podnośników dwukolumnowych musimy wybudować halę o pow. 572 m2, a dla podnośników podposadzkowych tylko 360 m2.

 


kliknij w rysunek aby powiększyć

Płyta lub kaseta

Producenci podnośników stawiają konkretne wymagania wykonawcom budowlanym co do jakości i formy fundamentów. W przypadku podnośników dwukolumnowych są to zazwyczaj płyty żelbetowe wykonane wg dostarczanych dokumentacji. Dla najczęściej stosowanych podnośników dwukolumnowych jest płyta o wymiarach: 400x200x30 cm wykonana z betonu min B25. W przypadku podnośników podposadzkowych wykonanie fundamentu jest nieco bardziej skomplikowane. W komplecie z podnośnikiem dostarczana jest specjalna kaseta fundamentowa, którą należy osadzić na etapie prac budowlanych. Posadowienie kasety fundamentowej musi odbywać się według dostarczanej instrukcji.

 

Na proces osadzania kasety składają się:
- wykonanie wykopu pod kasetę metalową
- o
sadzenie i wypoziomowanie kasety w wykopie
- betonowanie kasety do 1/3 wysokości
- betonowanie do 2/3 wysokości kasety
- ułożenie przepustu na przewody zasilające i sterujące podnośnikiem
- betonowanie ostatniej warstwy łącznie z posadzką hali.

Stosując się do zaleceń poprawnie zabetonowana kaseta fundamentowa zapewnia pewne i bezpieczne zamontowanie podnośnika podposadzkowego.

 

Przykładowy kosztorys

Korzystając ze wskaźników Sekocenbud przyjęto do tych obliczeń 4.200 zł netto za wybudowanie 1 m2 hali serwisowej. W pierwszym zestawieniu porównane zostaną przedstawione przykłady, w których założyliśmy hale serwisową dla 12 i 3 stanowisk pracy. Podobne wyliczenia przeprowadzone zostały również dla hal serwisowych małych serwisów 3 stanowiskowych o powierzchni odpowiednio dla podnośników dwukolumnowych 210 m2 i dla podnośników podposadzkowych 132 m2.

 

Przeprowadzone wstępne wyliczenia pokazują, że wybór podnośników prawie trzykrotnie droższych na etapie projektowania daje nam wymierne korzyści finansowe. W obu przypadkach (serwis 12- i 3-stanowiskowy) koszty związane z budową i zakupem podnośników podposadzkowych są niższe niż w przypadku budowy hal pod podnośniki dwukolumnowe. W naszych obliczeniach nie brane jednak były pod uwagę koszty zakupu gruntów oraz późniejsze koszty eksploatacji obiektów, czyli wydatki na ogrzewanie, oświetlenie, sprzątanie itp. czynników.


 

htdrfh

 

zadbaj o klimę klub geolinera kolejnictwo